غدیر، تنها نه به عنوان «روزى تاریخى‏» ، بلكه به عنوان یك‏«عید اسلامى‏» مطرح است. عید بودن آن نیز، مراسم و سنتهاى خاصى‏را مى‏طلبد و نه تنها باید آن را عید دانست، بلكه باید آن راعید گرفت و به شادمانى پرداخت و به عنوان تعظیم شعائر دینى، آن‏را بزرگ داشت و برشكوه آن افزود، تا ارزشهاى نهفته در این روزعظیم، همواره زنده بماند و سیره معصومین(علیهم السلام)احیاگردد.

همه این ویژگیها براى این روز بزرگ، موقعیتى والا و ارزشمندپدید آورد، آنچنان كه رسول خدا(ص)و ائمه هدى و مومنانى كه پیروآنان بودند، از موقعیت این روز شادمان بودند. مقصود ما از«عیدگرفتن‏» این روز نیز همین است. خود حضرت رسول نیز به این‏نكته اشاره و تصریح فرموده است، از جمله در روایتى كه‏مى‏فرماید:

«روز غدیرخم، برترین اعیاد امت من است، روزى است كه خداى‏متعال مرا فرمان داد تا برادرم على‏بن ابى‏طالب را به عنوان‏پرچمى هدایتگر براى امتم تعیین كنم كه پس از من به وسیله اوراهنمایى شوند، و آن، روزى است كه خداوند در آن روز، دین راكامل ساخت و نعمت را بر امتم به كمال و تمام رساند و اسلام رابه عنوان دین، برایشان پسندید.»

معرفی انجمن متافیزیک راه میان بر

سلام بر شما

انجمن متافیزیک راه میان بر راه اندازی شد

فرصتی برای بحث، تبادل نظر و پرسش و پاسخ پیرامون مقولات متافیزیکی، ریکی، ریکی کاربردی و متاریکی

http://forum.rahemianbor.com/

منتظر حضور سبز شما هستیم

نزول و صعود روح - دکتر مطلب برازنده

مآخذ: کتاب متافیزیک و شناخت روح، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید

به اعتقاد برخی از بزرگان، روح  قبل از نـزول به عـالم دنیـا، عوالم «ارواح» و «ذر» را پشت‌سر گذاشته‌است. بعد از عالم دنیا نیز عوالم «برزخ» و «قیامت» را در پیش‌رو دارد، كه باید به‌سمت آنها صعود كند. درواقع انسان در مدّت كوتاه حضور خود در عالم دنیا، بین دو بی‌نهایت قرار دارد.

علّامه سید محمدحسین طباطبایی- صاحب تفسـیر المیـزان- عوالم قبل از عالم دنیا را این‌گونه معرفی می‌نماید: « عالم ماده از جهت وجود مسبوق به عالم دیگری است كه مادی نیست اگر چه احكام ماده در آن یافت می‌شود، و در واقع این عالم، علتِ عالم مادی است، و نیز عالم ماده مسبوق به عالم دیگری است كه از ماده و احكام آن هر دو مجرد است كه در حقیقت علتِ علتِ عالم مادی است.»

Reference: Dr Motaleb Barazandeh, Metaphysics and Soul recognition, Navid publications, 1384

ورود ریکی به غرب

خانم « هاوایو تاکاتا » متولد 24 دسامبر 1900 در سال 1935 برای دیدار پدر و مادرش به ژاپن رفت او به علت کارطاقت فرسا دچار مشکلات ریوی، دردهای شکمی و ضعف اعصاب شده بود. وی در ژاپن سرانجام به کلینیک دکتر« هایاشی» مراجعه کرد و در آنجا به مدت چهار ماه توسط دو درمانگر هر روز تحت درمان با ریکی قرار گرفت و کاملا درمان شد!

او پس از درمان تصمیم گرفت خود ریکی را بیاموزد، در سال 1936 مرحله « شودن» را از دکتر« هایاشی» آموخت و بعد از یکسال« اوکودن زِنکی» را دریافت کرد و به هاوایی بازگشت.

یکسال بعد دکتر« هایاشی» به هاوایی رفت و به همراه خانم« تاکاتا» به آموزش ریکی و درمان با ریکی پرداختند. در 21 فوریه 1938 خانم تاکاتا توسط دکتر هایاشی برای مرحله« شینپیدن» همسو شد. خانم تاکاتا هم درمان می­کرد و هم ریکی را برای مرحله« اوکودن» آموزش می­داد، چیزی نگذشت که خانم تاکاتا درمانگری مشهور شد و با سفر به کشورهای دیکر ریکی را آموزش می­داد و درمان هم می­کرد. خانم« تاکاتا» در سال 1970 آموزش مرحله «شینپیدن » به دیگران را آغاز کرد. وی تا زمان مرگش ( 11 دسامبر 1980 ) مرحله استادی را به 22 نفر آموزش داد. او همه را سوگند می­داد که به روش او ریکی را آموزش دهند! خانم تاکاتا در روش­های تدریس و تکنیک­های ریکی تغییراتی ایجاد کرد و بسیاری از نکات مهم روش اوسویی را تغییر داد و سیستم خود ساخته­ای که بیش از حد سخت بود درست کرد!

خانم تاکاتا خود را تنها وارث ریکی اوسویی می­دانست و به شاگردانش می­گفت هیچ ریکی کارِ، زنده­ای در ژاپن نیست! درحالی که هنوز شاگردان ریکی اوسویی در ژاپن بودند و تا امروز موسسه« ریکی ریو هو گاکای» دکتر اوسویی در ژاپن فعالیت می­کند اگرچه بصورت محدود. خانم« تاکاتا» ادعا می­کرد نماینده ریکی اوسویی است و ریکی اصیل اوسویی را تدریس می­کند ! وی به شاگردانش اجازه یاد­داشت برداری و استفاده از ضبط صوت در کلاس را نمی­داد!

البته بیاد داریم که تلاشهای خانم تاکاتا ریکی را به غرب شناساند و از آنجا در جهان گسترش یافت، ما همیشه از این بابت از خانم تاکاتا سپاسگذاریم.

خوشبختانه بعضی از شاگردان خانم تاکاتا سوگند خود را شکستند و شرایط سهل تری برای آموزش ریکی در نظر گرفتند که باعث شد ریکی با سرعت زیادی گسترش یابد. آنها کتابها و جزوه­هایی تهیه کردند و شهریه مناسب تری برای آموزش ریکی دریافت می­کردند.

تلاشهای آقای « فرانک آرجاوا پیتر» و همسر ژاپنیش«چتنا» پرده را از واقعیات برداشت. وی به عنوان اولین اروپایی در ژاپن به تدریس ریکی پرداخت و به کمک همسرش تلاشهای بسیاری برای کشف داستان واقعی ریکی انجام داد. با تلاشهای او و دیگران امروزه روش­ها و تکنیک­های اصیل دکتر اوسویی در اختیار همگان قرار گرفته است.

در این مدت اساتید ریکی برای برآوردن نیازهای روز، به روشهای جدید و متفاوتی راهنمایی شده اند. بسیاری سمبلهای جدید کشف کرده­اند و در فرآیند همسویی تغییراتی داده­اند و تکنیکهای جدید شفا بخشی ابداع کرده­اند که همان کیفیت ریکی اسویی را دارد.

تعدادی از این سبکها، سمبلهای جدید  نیز برای اهداف خاص مثل ایجاد آرامش، ارتقاء خلاقیت، تحقق هدفها، محافظت و... دارند.

با توجه به این حقیقت که سرچشمه تمام هلینگ­ها یکی است،  ریکی می­تواند با سبکهای مختلف و با تاثیرات متفاوت انجام شود.

در حال حاضر بیش از 30 نوع ریکی با شاخه­های فرآوان وجود دارد. بعضی از آنها عبارتند از : «ریکی تبتی»، «ریکی ژاپنی ساتیا»، «ریکی چین لاپ»، «ریکی ستاره آبی»، « ریکی رنگین کمان»، « ریکی کارونا» و...

توجه داشته باشید که اینها همه ریکی هستند، اما ارتعاشها و تاثیرات متفاوت دارند. شاید سبکهای بوجود آمده نقش مهمی در جذب سلیقه­های گوناگون داشته­اند و باعث جذابیت بیشتر ریکی،  در نتیجه گسترش روز افزون آن شده است.

تاریخچه ریکی ۱

سابقه ریکی در نسل حاضر به بیش از 4000 سال پیش در کشور چین می­رسد. در طول این زمان طولانی ریکی هیچگاه فراگیر نشد و در اختیار همگان قرار نگرفت و به دلیل سری نگه داشتن این روش قدرتمند، ریکی بارها از بین رفت.

در عصر حاضر ریکی به عنوان یک روش هلینگ اصیل که  دکتر میکائو اوسویی ژاپنی آن را به شکل امروزی آن تکمیل کرده است حدود یکصد سال قدمت دارد. (ریکی در ایران حدود یک دهه قدمت دارد!)

دکتر اوسویی در 5 اوت 1865 در روستای« تانیای» در بخش« یاماکاتا» در استان« گیفو» در نزدیکی«ناگویای» امروزی در ژاپن متولد شد. دکتر اوسویی فردی خونگرم و ساده، خوشرو، محتاط، با استعداد و علاقه مند به مطالعه بود. او مردی فروتن بود و خود را درجه 2 می­نامید و می­گفت در بالاترین سطح انرژی قرار ندارد و همیشه راه پیشرفت را باز می­گذاشت. او بسیار اهل سفر و مطالعه بود و با دانش  روانشناسی، طب، مذهب، رشد معنوی و علوم باطنی آشنایی داشت.

اوسویی جوان به دنبال روشی متفاوت نسبت به روش­های متداول آن زمان برای هلینگ بود.  او  در این جستجو به سراسر ژاپن و حتی کشور چین و اروپا سفر کرد. وی بدلیل توانایی­های متافیزیکی خود توانست به گروه متافیزیکی «رِی جیو تاکو» ملحق شود.

اوسویی بعدها به معاونت وزارت بهداشت منصوب شد و مدتی نیز معاون شهردار توکیو بود. وی به دنبال جستجویش تصمیم گرفت یک راهب بودایی شود و تحت تعلیم فشرده قرار گرفت. او در  یک دوره 21 روزه گوشه نشینی، روزه داری، عبادت و مراقبه به کوه «کوراما» رفت و برای پاکسازی چاکرای تاجی خود به مراقبه زیر یک آبشار کوچک پرداخت.

در پایان این دوره اوسویی در ماه مارچ 1922« ساتوری» یا روشن بینی را تجربه کرد. او روش شفای متفاوتی کشف (تکمیل) کرده بود که شفاگر از انرژی خود استفاده نمی­کرد و فقط کانال انرژی شفا بخش قرار می­گرفت. اوسویی انرژی شفا بخش ریکی را مستقیما از سرچشمه آن دریافت کرد  و از این تجربه سیستم شفای ریکی را بنا گزارده است.  وی ریکی را روی خود و خانواده اش بکار برد و بعد به توکیو رفت و موسسه شفای ریکی اوسویی را با نام «اوسویی ریکی ریوهو گاکای» بنا کرد و درمانگاهی در« هاراجوکو» در نزدیکی آرامگاه «می جی» امپراتور ژاپن در مرکز توکیو  برای آموزش و درمان باز کرد.

دکتر اوسویی 6 مرحله برای آموزش ریکی در نظر گرفت که بالاترین مرحله شماره یک بود، چهار مرحله اول را « شودن » یا مرحله آغاز نامید که همان مرحله اول ریکی امروزی می­باشد. مرحله پنجم ( مرحله دوم امروزی ) را   « اوکودن» یا آموزش درونی نامید و به دو قسمت« اوکودن زِنکی» ( نیمه اول ) و« اوکودن کوکی» ( نیمه دوم ) تقسیم می­شد. مرحله ششم یا مرحله استادی،« شینپیدن» یا آموزش رمزی نامیده می­شد!

دکتر اوسویی برای مرحله « شینپیدن» واژه استاد را بکار نمی­برد، این واژه در ژاپن هم استفاده نمی­شود. این واژه استاد ابداع خانم « تاکاتا» برای مرحله شینپیدن بود ! 

در زلزله 1923 «کانتو» که بیش از 140000 نفرجان باختند، اوسویی و شاگردانش شبانه روز برای کمک به مردم و مجروحین کار می­کردند. به علت کمکهای اوسویی به دیگران دولت ژاپن مدال« کونسانتو» را به او اهداء کرد.

دکتر اوسویی سالها به درمان رایگان بیماران فقیر پرداخت و ریکی را آموزش داد او ریکی را به بیش از  2000 نفر آموزش داد و 16 استاد تر بیت کرد.

دکتر اوسویی تلاش می­کرد که ریکی در اختیار و دسترس همه باشد و در سرتاسر جهان گشترش یابد وی عقیده داشت این روشی است که همه می­توانند با آن« الوهیت» را تجربه کنند و به آفریدن دنیای بهتر مشتاق شوند. دکتر اوسویی5 اصل برای ریکی در نظر گرفت که گفته می­شود از شعرهای امپراتور« می­جی» اقتباس شده است.

دکتر اوسویی در سال 1926 در حال آموزش ریکی در اثر حمله قلبی در « فوکویاما» در گذشت، بعد از اوسویی آقای« اوشیدا »  یکی از شاگردان او مدیر موسسه « اوسویی ریکی ریو هو گاکای » شد. آقای«اوشیدا» در سال 1927 سنگ یادمان اوسویی را در معبد « سِی هو جی » در «سوگی نامی کو» در توکیو بنا نهاد و مطلبی که بر آن در باره زندگی و فعالیتهای او در ریکی، به خط زیبایی حک شده است را نوشت. 

ترجمه سنگ نوشته بنای یاد بود دکتر اوسویی از کتاب ریکی شفا با دست در زیر آمده است:

« یاد بود استاد اوسویی پرهیزکار »

 « آنکه سخت می­کوشد ( یعنی مراقبه می کند ) و با دقت و پشتکار برای بهبود بدن و ذهن تلاش می­کند تا انسان بهتری شود « انسان دارای روح بزرگ » نامیده می­شود. آنان که این روح بزرگ را برای یک هدف اجتماعی، یعنی آموزش راه صحیح به مردم و انجام کارهای نیک جمعی به کار می­گیرند، « استاد » نامیده می­شوند. دکتر اوسویی یکی از این استادن بود. او ریکی کیهانی ( انرژی کائنات ) را به مردم آموزش داد. مردمان بیشماری از او خواستند که راه بزرگ ریکی را به آنها آموزش دهد و آنها را شفا بخشد. »

دکتر« چوجیرو هایاشی» یکی دیگر از شاگردان دکتر اوسویی بود که در زمان اوسویی از موسسه «اوسویی ریکی ریوهو گاکای» جدا شد و خود موسسه­ای تاسیس نمود  و در روش اوسویی تغییراتی ایجاد کرد. وی سیستم خود را «هایاشی شیکی ریکی ریو هو» نامید. دکتر هایاشی تمام جزئیات درمانهایش را ثبت می­کرد و یک روش خاص خود درست کرد. او وضعیت های مختلف دست برای درمان بیماریهای مختلف داشت که به راهنمای شفای هایاشی معروف است.

مراقبه گاشو

مراقبه گاشو یکی از پایه­ها ( ارکان ) ریکی است که بسیار مورد توجه دکتر میکائو اوسویی بوده است و تاکید فرآوان روی آن داشته است.

گاشو ( Gasho ) به معنی دستهای به هم چسبیده است. دستهایی که برهم قرار گرفته­اند و در مقابل قلب قرار داده شده­اند.

مراقبه گاشو را می­توان بصورت نشسته روی صندلی، یا روی زمین به صورت دو زانو یا چهار زانو انجام داد. نکته مهم در انجام این مراقبه صاف بودن کمر و ستون فقرات می­باشد. زیرا در این حالت جریان انرژی از کانال اصلی آن در بدن انسان که ساشومنا نامیده می­شود و منطبق بر نخاع است به سهولت و سادگی انجام می­گیرد.

مراقبه گاشو به تنهایی مراقبه کاملی است و هر کس می­تواند روزانه 10 الی 20  دقیقه آن را انجام دهد. گاشو در ریکی اهمیت زیادی دارد، همه تمرینات ریکی با گاشو آغاز می­شود و با گاشو پایان می­یابد. بسیار مناسب و لازم است که شما این مراقبه را انجام دهید و در انجام آن به مهارت برسید. نکته دیگر در انجام مراقبه گاشو این است که توجه و تمرکز باید بر محل تماس انگشت وسط  باشد ( انگشت آتش ).

در بدن ما شبکه کاملی از کانال­های اصلی و فرعی ( نادی­ها و مریدین­ها )  برای جریان انرژی وجود دارد، چیزی شبیه آنچه در سیستم اعصاب و یا سیستم گردش خون بدن دیده­اید، یکی از مهمترینِ این مریدین­ها، مریدین قلب است که از قلب به دستان و از آنجا به نُک انگشت وسط ختم می­شود در نتیجه تمرکز بر این نقطه ( محل تماس انگشت وسط  در مراقبه گاشو ) باعث تحریک این مریدین و آماده شدن و باز شدن آن برای انتقال مناسب جریان انرژی ریکی می­شود.

در روز­های اول تمرین این مراقبه ممکن است تمرکز شما از این نقطه قطع شود و فکرهای پراکنده به ذهن شما برسد، در این حالت باید همچنان آرام باشید و هیچ عکس العمل تدافعی در مقابل این افکار نداشته باشید فقط به آنها به صورت ذهنی نگاه کنید و آنها را بپذیرید و دوباره تمرکز خود را به محل تماس انگشت وسط باز گردانید. با این روش بزودی می­توانید افکار خود را در کل زمان انجام تمرین مراقبه گاشو به این محل متمرکز کنید بدون اینکه افکار مزاحم حواس شما را از این نقطه منحرف کنند.

توصیه می­شود مراقبه گاشو را هر روز انجام دهید و به آن به صورت یک کار روزانه و لازم مثل مسواک زدن نگاه کنید، از انجام این مراقبه لذت ببرید و به نتایج بدست آمده از انجام روزانه و مرتب این تمرین که همان افزایش تمرکز و افزایش انرژی فردی شما است توجه و تمرکز کنید.

بزودی از انجام این تمرین لذت فرآوان خواهید برد و نتایج خوبی بدست خواهید آورد، یادتان باشد این مراقبه در کمال سادگی بسیار قدرتمند است و می­تواند یاوری خوب و همیشگی برای شما در تحصیل و زندگی باشد.

مزایای مراقبه گاشو

1- ایجاد آرامش

2- افزایش تمرکز

3- افزایش انرژی های فردی

4- تحریک مریدین قلب و آماده شدن آن برای کانال انرژی ریکی شدن

5- و...

مراحل انجام مراقبه گاشو

1-  در حالتی آرام روی صندلی و یا نشسته روی زمین به صورت دوزانو  و یا چهار زانو  قرار بگیرید.

2-    دستان خود را به هم گرفته و در مقابل قلب قرار دهید.

3-    تمرکز و توجه خود را به محل تماس انگشتان وسط هدایت کنید.

4-    مدت 10 الی 20  دقیقه در این حالت بمانید.

5-    تمرکز خود را از محل تماس انگشت وسط قطع کنید و دستان خود را پائین بیاورید.

6-    از خودتان بخاطر انجام این تمرین سپاسگذاری کنید.

7-    چند نفس عمیق بکشید و به حالت عادی باز گردید.

توجه کنید این مراقبه ساده و مفید را همه می توانند انجام دهند و از فواید آن بهرمند گردند.

بر گرفته از کتاب راه میان بر تالیف مهندس محمد امین

دعایی از استادان

                 باشد که داشته باشید

      آنقدر شادی که شما را شاداب کند.

      آنقدر حرکت که شما را نیرومند کند.

      آنقدر اندوه که حالت انسانی را به شما بدهد.

      آنقدر امید که شما را خوشحال کند.

     آنقدر شکست که شما را فروتن کند.

      آنقدر موفقیت که شوق شما را بیشتر کند.

      آنقدر دوست که به شما آرامش دهد.

      آنقدر ثروت که نیازهای شما را برآورد.

     آنقدر شور و شوق که آینده­نگر باشید.

     آنقدر ایمان که افسردگی را برطرف کند.

     آنقدر تصمیم که هر روز را بهتر از دیروز گرداند.

Metaphysics & Trance

Dr Motaleb Barazandeh

متافیزیک و خلسه - دکتر مطلب برازنده

مآخذ: کتاب نگاهی برتر، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات نوید

«خلسه» حالت خاصی است كه انسان در آن می‌تواند با ابعاد ماورائی و الهی‌ِوجود خود ارتباط برقرار كند. در این حالت، توجه انسان از امور عادی و معمولی جدا شده، حركات ارادی بدن متوقف می‌گردد، حواس فیزیكی پنج‌گانه غیرفعال می‌شود و جسم فیزیكی فراموش می‌گردد. همچنین در حالت خلسه بخش خودآگاه ذهن كنار رفته، ناخودآگاه هویدا و فعال می‌شود. بخش ناخودآگاه ذهن انسان، بسیار تلقین‌پذیر است، از این حالت می‌توان حسن استفاده – برای القاء معروفات - و یا سوء استفاده - برای القاء منكرات - نمود.

بعضی خلسه را حالتی بین خواب و بیداری می‌دانند، حالتی شبیه به چرت زدن، حالتی مانند گیجی، ماتی، منگی و كرخی؛ عده‌ای نیز معتقدند كه خلسه حالتی است كه مدیوم‌ها در آن قرار گرفته، در این حالت تحت تأثیر نیروهای دیگر می‌توانند با ابعاد ماورایی ارتباط برقرار كنند.

اختلال یا تغییرات موقت در سیستم عصبی، پریشانی وسیع روحی و اختلال در آگاهی نیز تعبیر عده‌ای دیگر از حالت خلسه می‌باشد. گروهی نیز خلسه را نوع خاصی از آگاهی به نام آگاهی برتر یا اَبَر آگاهی می‌دانند.

هر یك از تعاریف مذكور، از یك دید و زاویه خاص به خلسه نگاه می‌كند و بخشی از این حالت را بیان می‌نماید، لذا هر یك از این تعاریف به تنهایی ناقص بوده، كامل نیست.

صرف نظر از تمام این تعاریف، آنچه مهم است اینكه در حالت خلسه تلقین‌پذیری فرد افزایش می‌یابد. به‌طوركلی بیشتر انسان‌ها تلقین‌پذیر هستند، ولی درجات تلقین‌پذیری آنها متفاوت است. برخی درجات تلقین‌پذیری بسیار پایین و عده‌ای درجات تلقین‌پذیری بسیار بالا دارند، مابقی افراد نیز در حد واسط این دو درجه قرار می‌گیرند. عدة بسیار كمی نیز وجود دارند كه به‌طوركلی تلقین‌ ناپذیرند.

تلقین می‌تواند سبب اِعمال یك فكر و یا یك عمل گردد، یا یك فكر و یا یك عمل را در انسان تغییر دهد. این اِعمال و یا تغییرات می‌تواند مثبت و یا منفی باشد، نتایج حاصل از آنها نیز می‌تواند خوب یا بد باشد.

قابل ذكر است كه علاوه بر حالت خلسه، در هنگام شوك‌های جسمی، روانی و روحی نیز تلقین‌پذیری افراد افزایش می‌یابد. برای مثال در شكست‌ها، موفقیت‌ها، غم‌ها، شادی‌ها، بیماری‌ها، مرگ عزیزان و… در این حالت‌ها شخص به‌راحتی تحت تأثیر حرف و عمل دیگران قرار می‌گیرد، لذا تن به انجام اَعمالی می‌دهد كه در حالت عادی تن دادن به آن غیرممكن است. این اَعمال می‌تواند مثبت (معروف) یا منفی (منكر) باشد. برخی جوانان در این حالت‌ها تن به انجام منكراتی می‌دهند كه برای خودشان نیز انجام آن غیرقابل باور است. لذا در این حالت‌ها، جوانان و نوجوانان به مراقبت و مواظبت بیشتری نیاز دارند و لازم است در این‌باره اطلاعات و آگاهی بیشتری به آنان داده شود.

خلسه از نظر عامل بوجود آورنده به چهار نوع خلسة تلقینی، خلسة مرضی، خلسة دارویی و خلسة محیطی تقسیم می‌گردد. خلسة تلقینی با تلقین كلامی و غیركلامی حاصل می‌شود. خلسة مرضی و خلسة دارویی به پزشكی مربوط می‌گردد، ولی نوع خاصی از خلسة دارویی همان حالتی است كه در معتادان توسط مواد مخدر به‌صورت پست و نازل ایجاد می‌شود.

مصرف مواد مخدر سبب می‌شود كه فرد در یك حالت خلسه قرار گرفته، از خود بی‌خود شود، محیط و اطرافیان خود را فراموش كند. به همین دلیل برای آنان كه با محیط و اطرافیان خود مشكلات فراوان دارند بسیار لذت‌بخش است. باید به این دسته از افراد فهماند كه برای رسیدن به این منظور، راههای مثبت نیز وجود دارد و لازم نیست كه با توسل به مواد مخدر تمام زندگی خود را به آتش بكشند.

خلسة محیطی به دلیل غیرمعمول، غیرطبیعی و غیرمنتظره بودن محیط ایجاد می‌شود. برای مثال اگر محیط بی‌نهایت زیبا یا بسیار ترسناك یا خیلی عجیب و غریب باشد، شخص از خود بی‌خود شده، كنترل خود را از دست می‌دهد. كسانی كه به‌صورت برنامه‌ریزی شده و سازمان یافته و حرفه‌ای جلسات فساد و منكرات تشكیل داده و جوانان را به این محافل راهنمایی می‌كنند، به‌صورت تجربی از این حربه استفاده می‌كنند. این افراد محل فساد را آنقدر غیرمعمول، غیرطبیعی و بعضاً زیبا و جذاب می‌كنند تا افراد به‌محض ورود خودبه‌خود وارد خلسه شوند، در این حالت به هر درخواست و پیشنهادی تن داده، در برابر هر چیز تسلیم می‌شوند و هیچ مقاومتی از خود نشان نمی‌دهند.

خلسه از نظر كیفیت به دو نوع مثبت و منفی تقسیم می‌گردد. خلسة مثبت همراه با آرامش، نفس‌های عمیق و شمرده و ضربان قلب آرام است. خلسة منفی با اضطراب، تنفس سطحی و تند، ضربان قلب تند و سریع، خشك شدن دهان، بعضاً سیخ شدن موهای پوست و انقباض مثانه همراه می‌باشد. خلسة مثبت بسیار مفید بوده، با تكنیك‌های متافیزیك قابل حصول است و استفاده‌های فراوان دارد. خلسة منفی بسیار مضر بوده به‌صورت ارادی توسط شخص و یا در بیشتر موارد به‌صورت ناخواسته توسط دیگران برای شخص ایجاد می‌شود و آسیب‌های فراوان به‌دنبال دارد.

برای مثال حالت جذبه‌های خاصی كه به عرفا دست می‌دهد، نوعی خلسة مثبت و عالی مرتبه است. این نوع خاص از خلسه به‌دلیل اشتیاق فراوان به حضرت حق‌تعالی و در اثر اخلاص و معرفت حاصل می‌شود. این خلسه‌های عرفانی و الهی در كسانی ایجاد می‌شود كه مؤمن، عابد، زاهد و عارف باشند، هر یك از این چهار مرحله پیش‌نیاز و مقدمة مرحلة بعدی است و نمی‌شود بدون طی سه مرحله اول به مرحلة آخر - یعنی عرفان - رسید.

در عصر جدید شاهد ظهور عرفایی هستیم كه بدون طی این مراحل به عرفان رسیده‌اند! از ابتدایی‌ترین احكام دین بی‌اطلاعند! مدعی رفتن در خلسه و یكی شدن با خدا هستند! از همه جالب‌تر آنكه خود ادعا می‌كنند كه عارف هستند! این گونه افراد یا در توهم، گمراهی و بی‌خبری گرفتار شده‌اند و فكر می‌كنند كه به‌جایی رسیده‌اند، یا خود نیز می‌دانند كه خبری نیست و به‌جایی نرسیده‌اند و فقط دكانی باز كرده‌اند تا امورات دنیایی خود را سپری كنند. در هر صورت این‌گونه افراد سبب انحراف دیگران به‌خصوص جوانان و نوجوانان آن هم به اسم معنویت می‌شوند. خداوند تبارك و تعالی ما و ایشان را هدایت فرماید(انشاءا..).

Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, A Super Vision, Navid publications, 1382